Vakantie en geitenwollen sokken…..

Op het moment dat ik dit typ is het 7.15u, de twee kleintjes liggen nog op 1 oor. Ik kijk uit op mijn bosje bloemen, agenda, de broodjes van de boer en hoor niks. Buiten een tent die opgeritst wordt hoor ik niks. Het rare is dat ik normaal al 4 dagen achter de laptop was gesprongen om bijvoorbeeld deze blog te schrijven of een ander item te schrijven. Maar dat doe ik dus al 4 dagen ook niet. Ik geniet elke ochtend en elke avond van niks. Overdag loop ik wat op en neer naar de kids die de hele dag met de paarden bezig zijn of in de speeltuin hangen, waarna ik weer achter mijn laptop kruip om mijn to-do dingen te regelen. Jullie snappen al dat ik bivakeer op de camping. Na een geweldige vakantie in Kroatie besloten John en ik de caravan toch maar eens uit de stalling te halen en op te zetten. En dat ging wonder boven wonder goed (nou ja redelijk goed). Terwijl ik de dingetjes ging halen om de caravan te gaan pimpen installeerde John de caravan op de plek tussen de speeltuin, paarden en maisvelden. Stuiter de stuiter kwam ik over het veld aangehobbeld met al mijn werkspullen onder mijn hand. Maar dat stuiter de stuiter werd na 5 minuten al looper de loop en na 10 minuten jogge de jog…

Een tekst waar ik al 2 maanden tegen op zat te kijken stond binnen een uur op papier. Een nieuw concept waar ik ook al lang iets voor op papier moest schrijven was er binnen 2 uur. Yes, ik ben uitgerust! De vakantie heeft mij goed gedaan. Maar ook vooral de rust opzoeken om de dingen te doen die je moet doen gingen als een speer.

Maar oke, terugkomend op wat ik wil zeggen. Weet je wat ik vooral zie als ik hier zit? Mensen die weten dat perfect niet bestaat. De ene staat met een pannetje naast een tentje pannekoeken te bakken, de ander heeft een kind rondlopen die een ruitjesrok met stipjesshirt aan heeft (wilde het kind zelf wordt er dan nog net geroepen), de ander zit gewoon op een stoel niks te doen en de ander probeert de modder van het gezicht van zijn baby af te vegen die net de maisvelden heeft ondekt. En zo zit ik al een paar  dagen te kijken en te denken. En ik zie mijzelf hierin toch echt wel centraal staan. Nog geen 3 jaar geleden wilde ik veel. Gewoon heel veel! Ik wilde perfect zijn in sport, in mijn werk, in mijn perfecte body, in leuke dingen doen, in mama zijn, in een mooi huis hebben, in in in in….alles! En het klinkt onwijs íeuwwww zweverig of wat dan ook, maar ik zit hier en bedenk mij dat ik de laatste tijd tevreden ben met het dat het is zoals het is. Meestal dan he! Is dat zweverig? Of is dat wat wij in onze perfecte maatschappij onszelf hebben opgelegd? Dat is iets wat ik mijzelf vaak af vraag de laatste tijd. Ben ik nu koekkoek aan het worden met geitenwollensokken? Misschien wel…maar ik vind die sokken heerlijk zitten! Vaak krijg ik de vraag hoe ik dat toch allemaal doe? Nou, echt niet zomaar ten eerste! Maar mijn zelfgebreide sokken die ik in elke hokje in mijn hersencellen heb geprent helpen mij er wel vaak bij. Zodra ik de kleurtjes van de sokken weer optrommel in mijn zweverige brein word ik rustig. Op het moment dat ik weer in mij fase zit: ‘Ik moet zoveel maar hoe moet ik dat dan doen?’, ga ik even op een stoel zitten en trek denkbeeldig mijn sokken aan. (als het koud is ook figuurlijk trouwens…lekker dat die zijn!)

Maar ook helpen deze sokken mij om niet telkens in het perfectionisme terug te vallen. Want hello you: vind jij niet dat de wereld gewoon wat te perfect wilt worden? Challenge hier, sapkuur daar en in het beste geval ga je naar de liposuctie. Ben ik tegen al deze facetten? Nee absoluut niet. Maar enkel als jij weet waarom je zoiets doet. Soms is een sapkuur heel goed. Maar als jij denkt dat zo kuur je helpt om het je in perfecte shape te brengen moet ik je teleurstellen. Een challenge? Super! Maar vraag je vooral af wat je er daarna mee wilt gaan doen. Een challenge is een goede opstart voor een verandering. Maar dan moet jij ook weten wat je met die verandering gaat doen. En zo is het met alles. Weet je nog dat je oma vroeger zei: rust, ritme en reinheid? Ik ben het hier volledig mee eens! (al is die reinheid om de camping een bepaald puntje). Als we een kleintje krijgen doen we hier allemaal aan mee, maar wij als volwassenen doen precies het omgekeerde.  Zolang je dit niet lukt gaat het heel moeilijk worden om een verandering in je leven in te brengen. Een verandering brengt ook met zich mee dat je er tijd in moet investeren maar ook rust moet inbouwen om er mee bezig te zijn. Dit is ook de reden waarom ik mensen in het begin met de coaching veel zelf laat denken. En dat is niet altijd leuk. Maar ik leg het wel altijd zo uit: als jij een vliegtuig wilt besturen kom je met een boekje best wel in de lucht. Maar als je niet de rest weet hoe krijg je het dan voor elkaar om zo hoog in de lucht te blijven? Zo is het met eten ook! Met een dieetplannetje krijg je er ook best wat kilootjes af maar als je niet weet wat je daarna moet doen of hoe het in je lichaam werkt hoe kun je dan je resultaat behalen?

Zo ondertussen zijn de twee meiden ook wakker….snel hun laarzen aan klaar voor de paardenspelletjes!

Mocht jij nu ook denken: ik wil wel wat geitenwollensokken breien (of een kilootje minder, minder stress of gewoon weer lekker in je vel komen) kom dan 7 september ook naar de informatieavond!