Woensdagmiddag; na een leuk puber-tienminutengesprek (wat een ware belevenis is om je dochter met haar docent te horen praten), gingen we even de stad in. Nu snap je dat dat ‘even de stad’ in gaan helemaal niet werkt met een shopaholic, verslaafde, koopzuchtige, ‘ik heb echt geen kleren, mam’, 16-jarige.
 
Dus winkel in, winkel uit kwamen we bij een groot warenhuis. Hel dammm, als je nog geen stress hebt; hier moet je zijn! Maar goed, het is wel goedkoop en dan kun je natuurlijk errugggg veel kopen.
 
Nu ging ik de stad in voor een spijkerbroek, dus dacht even wat broeken daar te passen. Eerst moest ik alle tassen inleveren en mocht ik naar een kleedhokje. Een kleedhokje omringt door zo elftal 16-jarige koop, ik wil meer en meer, meiden. Nu vind ik dat echt te leuk en hilarisch.
De ene opmerking was nog niet voorbij en de andere kwam alweer.
‘Tjezus, zonder kleding lopen staat mij nog beter.’ ‘Als ik dit aan doe heb ik geen vader meer denk.’ En zo gingen de opmerkingen door.
 
Terwijl ik mij in een broek probeerde te murwen en het idee had dat deze bij mijn knieën al blokkeerde, stond ik ineens stil (het was ook wel even een ware welkom, aangezien ik echt niet wist hoe ik uit deze broek moest komen). Maar vooral stond ik helemaal verbaasd over deze opmerking. ‘Shirley, dit kan echt niet hoor!’ ‘Ik pas gewoon niet in maatje 38!’ ‘Ik ga gewoon echt niet meer eten.’
Terwijl Shirley haar vriendin haar probeerde gerust te stellen, bleef zij nogal in paniek doorratelen.
 
Ok, tijd voor actie. Ik maakte nog snel een foto van mijn geweldige moves in het pashok.
Draaide nog een paar rondjes, viel nog net niet met mijn neus door het gordijn de gehele kleedkamer in en kreeg hem uit om te gaan zitten (superleuk zittend in je string, in je nakie voor zo megaspiegel in alle poses je broek proberen uit te krijgen). Ok, snel mijn eigen geweldige soort joggingbroek, kaplaarzen en coltrui aan. Nu, was deze laatste echt te warm na heel deze zware workout.
 
Ik trok het gordijn open en met mijn verwilderde haren en rode kop, liep ik op het meisje af.
Ze keek met grote ogen en stotterde hallo tegen mij. Nu kan ik mij wel voorstellen dat ze stotterde, want ik leek op een ware Soof. (Soof ik vind je overigens geweldig!) Al vind Dan Karaty haar ook aantrekkelijk dus ach.
 
‘Check eens even het kaartje van mijn broek’, vroeg ik haar. ‘Welke maat staat erin?’ Ze stamelde maat 38 uit haar mond. Ik vroeg haar op de broeken te kijken in mijn hand. ‘Welke maat staat daarop?’ Ze vertelde mij maat 42. Juist!
 
Daarna vroeg ik haar of ze iets ‘shockerends’ wilde zien. Ze dacht volgens mij echt dat ik gek was, terwijl ik mijn telefoon te voorschijn haalde en haar de foto liet zien. De foto waar ik maat 42 niet over mijn knie kreeg.
 
Ineens zag ik een glimlach te voorschijn komen. Ik vroeg haar natuurlijk of deze was, omdat ze mijn geweldige pose in een te kleine spijkerbroek zag of de boodschap begreep.
 
Haar antwoord was: ‘Allebei!’ Waarna vriendin Shirley nog harder moest lachen….en ik mijn foto snel deed wissen uit mijn telefoon. Sommige dingen kunnen namelijk tegen je gebruikt worden. Ik knipoogde naar haar en zei dat ze zich nooit en te nimmer mocht laten leiden door maten. Maten die ergens in een heel ver land zijn verzonnen en waar de bovenbenen van deze mensen onze bovenarmen zijn. Ze knikte braaf en samen liepen we de paskamer uit.
 
De dame bij de paskamer vroeg ons of ze ‘wat’ kon terug nemen. Terwijl wij allebei de megastapel in de handen van de vrouw drukte, zei het meisje tegen mij: ‘Dank u wel, u mag mijn moeder wel een paar keer per jaar vervangen.’ ‘En zal mijn mond houden over uw mooie selfie.’
 
Ik draaide mij naar mijn lieftallige dochter, die daar zuchtend stond te wachten (want tja, we moeten door natuurlijk). Ze keek met een fronzende wenkbrauw en vroeg mij wat dit was. ‘Gewoon ik was een ronddraaiende, oververhitte, emo, alles past echt wel in maatje 36 mama, die even een wijze les wilde vertellen.’
 
‘Pfff….ok mam, hier nu ook al? En nu door, want wil nog naar de H&M!’
 
…..en mijn spijkerbroek? Die heb ik om 17.55u bij het laatste winkeltje uit het rek gehaald.
 
liefs Anka
 
Ps: welke foto ik nu moest plaatsen wist ik ook even niet….want alles kan tegen je gebruikt worden. 🤪