Wat is er nu eerder het kip of het ei?

Begin januari kwam Mevrouw D. uit Riel bij mij op consult. Ze was er klaar mee. Jaren had ze last en niemand wilde haar aanhoren. Ze was boos en opstandig. Ze was zelf al een lange tijd op zoektocht geweest in de boeken en was er van overtuigd dat er een verschil is tussen het kip of het ei. “Kijk, vertelde ze: ik heb deze vraag ook aan de dokter gesteld, maar die snapte mijn vraag niet.” “Ik vraag u enkel wat er eerder op de wereld is gekomen: het kip of het ei.” “Hij antwoordde met een verbaasde blik dat het de kip was”, vertelde ze.

Toen vroeg ze de vraag aan mij. Gelukkig had ik al door dat ze met het kip of het ei bedoelde wat het gevolg of de oorzaak van haar vele klachten was. Ik antwoordde haar dat je dit niet kon weten zo 1,2,3. Want als de kip eerder zou zijn dan het ei, hoe was dan die kip op de wereld gekomen. Want die moest dan toch ook uit het ei komen. Ze glunderde door haar tranen heen. Ik begreep haar boodschap en was ontroerd van haar onmacht. Ze ging 42 keer per dag naar het toilet, maagklachten, hoge bloeddruk, altijd extreme buikpijn en zo moe. Ze had al vele ziekenhuizen bezocht, maar telkens kwam er niks uit. Het zit tussen de oren, u heeft gewoon PDS, en u zult wel verkeerd eten, waren de meeste antwoorden. Ze nam 6 pillen per dag om de klachten te onderdrukken. Ik vertelde haar dat ze niet alle verwachting bij mij neer mocht leggen, maar haar probleem zeer serieus nam en er alles aan zou doen om de oorzaak boven tafel te halen. En niet dus op een gevolg zou gaan behandelen. Ik legde haar uit dat al haar klachten niet losstaande problemen waren, maar allemaal kwamen vanuit 1 oorzaak. We zijn begonnen met een lang gesprek die ging vanaf haar geboorte tot nu. Elke fase van haar leven hebben de revue gepasseerd. Samen met ontlastingonderzoek en bloedonderzoek begon ik lijnen te zien. Na twee weken kwam mevrouw  terug en besprak ik met haar de uitslag en mijn vermoeden. Ook legde ik haar uit dat dit niet de oplossing zou zijn maar een start van het geheel. Maar toen kwam het: ze pakte een mand uit haar tas: daarin zaten chocoladeeitjes en een pluche speelkip. “Voor jou!” Ik keek verbaasd (ook over het feit dat die eieren dus al in januari te koop zijn) en zag het in eerste instantie als een leuk geschenk en vertelde haar dat ik zeer vereerd was. Maar toen zat ik letterlijk met mijn mond vol tanden, omdat ze het volgende zei: “Ook al krijg jij mij niet beter, jij luistert!” “Voor het eerst voel ik dat er naar mij geluisterd wordt en dat ik niet ben afgescheept.”  Terwijl ik spontaan een paasei in mijn mond stopte, slikte ik snel een traantje weg. Dit was toch wel het moment dat ik dacht: “Hier doe ik het voor!”

 

orthomoleculair

We kwamen erachter dat Mevrouw echt last had van een methylatieprobleem, een intolerantie voor ei en haar darmflora zo van slag waren dat hier al een groot probleem neergelegd kon worden. Maar weet dat dit gevolgen zijn. Het probleem zat hem al grotendeels in haar vroeggeboorte die zorgde dat ze al vanaf haar geboorte een hoog cortisollevel had en haar disbalans van haar oestrogeen-progesteron, die er al veel eerder voor zorgde dat heel haar lichaam op standje aan heeft gestaan en niet bestand is geweest tegen pathogenen. Samen met de stress die er in de loop van haar leven bij is gekomen en haar vele medicatie, heeft dit er voor gezorgd dat haar lichaam in totale disbalans is. Een parasiet heeft kunnen toeslaan samen met nog een vervelende bacterie, die medeverantwoordelijk zijn voor haar vele wc-bezoeken. Samen hebben wij een behandeltraject opgezet van voeding, suppletie, leefstijl, stressreductie en een complete slag naar rechts. Want weet dat dit het belangrijkste is: een therapeut kan nog zoveel voorschrijven of zeggen, maar thuis moet het meeste gebeuren! En dat deed deze klant. Ze heeft alles heel serieus aangepakt! Ook wist ze dat dit alles niet binnen drie dagen zou aanslaan net zoals een antibioticakuurtje. Het is een lang traject waar je aan werkt. Iets wat bij de geboorte is ontstaan kan ik niet binnen drie dagen weghalen. Soms is een probleem een losstaand ding, maar vaak zeer zeker ook niet!

We zijn nu drie maanden verder: Mevrouw gaat nog maar 1/3 deel naar het toilet, voelt zich fitter, stukken minder hoofdpijn ze is weer aan de wandel en gaat zelfs weer voor 15 uur per week werken! En weet je wat nu zo leuk was? Gisteren kreeg ik van haar gewoon 5 baksels van de gratis paasrecepten (die je via deze link kunt downloaden) in een Paasmandje van haar thuisbezorgd:)

 

 

O ja, op de vraag hoe de biologen nu denken over wat er eerder was:

Een veel gestelde vraag die, blijkbaar, niet te beantwoorden is. Of toch wel? Dat hangt af van hoe je de vraag interpreteert. Lang voordat er kippen waren, legden andere dieren zoals vissen, amfibieën en reptielen al eieren. Het ei was er dus duidelijk eerder dan de kip. Maar, wat was er eerder, de kip of het kippenei? Dat is wat lastiger…

Biologen gaan voor het laatste, het ei. Ergens in de prehistorie moeten 2 vogelachtigen met bijna dezelfde genen als die van de moderne kip gepaard hebben. Hieruit ontstond een kip zoals wij die nu kennen. Het maakt daarbij niet uit of dat gebeurde door een mutatie van het embryo, of dat al het genetisch materiaal direct afkomstig was van de ouders. De ouders van de eerste kip zijn namelijk per definitie zelf geen kippen, maar zij maakten een ei dat er in 1 veranderde.

Probleem is alleen dat een kippenei eigenlijk het ei van een kip is. Aangezien de 2 vogelachtigen die gepaard hadden officieel geen kippen waren, kan je hun ei ook niet als kippenei bestempelen. Feitelijk is het eerste kippenei het ei dat uit deze kip kwam. In dat opzicht was de kip er dus wel degelijk eerder dan het ei!