Zondagavond….Nou nee eigenlijk al heel het hele weekend denk ik bleh bah pfffff! Ik was zo happy met de gave informatieavond waarmee er 18 september weer een nieuwe groep start! Vrijdag eindigde ik een geweldig drukke werkweek met een leuke les te geven, een paar consulten te voeren en een uitleg over het nieuwe systeem. Toen ik met Ylona aan de lijn zat die mij alles probeerde uit te leggen ging letterlijk alles erin en eruit. Het was eigenlijk zo komisch dat Ylona ervan in de lach schoot. Ik wilde echt! Echt waar! Maar ik kreeg gewoonweg niks meer in mijn brein.

En nu is het zondagavond en het is nog steeds zo. Zonder energie startte ik het weekend. Maar waar ik normaal na een avondje rust en goed slapen weer vol energie ben is dit al 2 dagen niet het geval. En dan komt niet Anka de coach om de hoek kijken maar gewoonweg Anka de mama/workaholic/vrouw/blah/blah/blah. Het grappige is dat ik hier dan dus niet aan toe wil geven maar doorga. Met het gevolg dat ik dit nu typ en echt denk: “Anka hoe dom kun je zijn!” Normaliter kan ik dit dus heel goed incasseren en zoek de ontspanning op. Maar zelfs 2 boswandelingen, een avondje met Renate, een extra wijntje en gewoon niks doen leverde niks op. Op zondagavond ben ik altijd vol energie en weer helemaal happy de peppie de nieuwe week in te gaan. Maar vanavond ben ik dus nog steeds bleh bah pffff!

Ik kan twee dingen doen: of heel erg in het gevoel blijven hangen of heel erg in dit gevoel blijven hangen maar wel op zoek gaan naar waar het vandaan komt. Ik ben net gaan zoeken en denken. En weet je wat het gewoon is bij mij? Ik wil gewoon teveel! Ik kan gewoonweg niet altijd relax op de bank zitten. Aangezien ik zowel woensdag als vrijdag al een avondje op de bank had doorgebracht (en dat doe ik echt nooit!) vond ik toch echt dat dit al genoeg was geweest. En dit is nu echt mijn gevecht geweest heel het weekend. Dat ik mijzelf een aansteller vind dat ik niet ‘veel doe’. Ik bedoel dan werk gerelateerd of voorbereiden op onze verhuisactie of wat dan ook. Maar ook meteen het gevoel dat ik de tijd ook niet ontspannen heb doorgebracht.Eigenlijk heb ik het gewoon verspilt. Ik ben niet ‘nuttig’ geweest en ik heb ook niet kun ontspannen. Dus eindconclusie: wat een verspilling van mijn gepieker!

En laat het nu ook zo met eten zijn. Heel vaak krijg ik een appje: “Anka ik heb gezondigd en nu voel ik mij zo schuldig.” Mijn vraag is dan heel vaak of ze ervan hebben genoten? En dan krijg ik te horen dat ze dat op dat moment wel hebben gedaan maar daarna zich schuldig voelen. Mijn reactie is dan heel simpel. Ok, je kunt het niet meer terug draaien. Jij hebt ervoor gekozen en dat is ok. Bewust of onbewust is dit wellicht geweest maar het is wel gebeurd. Baal je ervan? Ga dan terug waarom je het toch hebt gepakt en leer ervan voor een volgende situatie. (nu is dit wel heel kort door de bocht want er zitten echt nog wel wat lichamelijke factoren bij hierin, maar ook dat kun je uitzoeken).  Mocht je het bewust hebben gekozen dan is het ok geweest! Maar waarom lukt het dan niet net zoals ik met mijn bankgehanggezeur te relativeren en je er gewoon bij neer te leggen dat het is zoals het is? Waarom willen wij als mens, nou ja als vrouw, nooit naar ons lichaam of gevoel luisteren? Waarom willen wij constant consessies met onszelf maken? Waarom blijven wij in zo grijs gebied zitten? Waarom is goed nooit goed maar fout ook nooit fout?

Zo zien jullie maar: ook Anka de coach is maar een mens en denkt ook regelmatig in een bleh bah pfffff hersencel. Maar nu ik dit zo heb getypt ga ik denk ik toch een beetje blij zijn. Ik mag komende week weer vele klanten opstarten, huidige klanten begeleiden, les geven, oatmeal ontbijtjes maken, wandelen met de 2 doerakken, yoga doen, trainen, genieten van de meiden, systeem in orde maken, groep van oktober voorbereiden en misschien ook gewoon een momentje niks doen. En daar dan bewust van proberen te genieten.

O ja en een hele gave nieuwe prijsvraag voor jullie en ja ja…die gaat over IK!…

Gaan jullie ook proberen een beetje chill te zijn deze week?  Van bleh bah pfffff!  naar yes go woehoeee!

liefs Anka