Hieperdepiep….jeuhhhh…Toch? Ja, vandaag tik ik de 38 jaar aan. Vind ik dit erg? Totaal niet! Maar jarig zijn op zich vind ik gewoon niet leuk. Wat het is dat ik het niet leuk vind weet ik eigenlijk zelf ook niet. Als kind kroop ik onder de tafel als ze gingen zingen. (en moest er toch echt wel onderuit want toendertijd was jarig jarig en ik moest maar leren dat er dan gezongen werd). Op school mocht ik het verjaardagsorkest overslaan. Terwijl andere kinderen met hun hoge hoed op de stoel stonden en alle felicitaties in ontvangst namen, deed ik braaf mijn rondje met traktaties en nam de handjes nog net aan.

Een kinderfeestje vond ik dan wel weer leuk maar ja dat waren mijn vaste vriendinnetjes…dat kon mijn brein nog net aan:).
En eerlijk gezegd gaat het zo al jaren! Ik denk dat dinnetjes niet eens meer weten wanneer ik voor het laatst een borrel heb gedronken op mijn verjaardag. En elk jaar proberen ze het weer, zo lief, om mij over te halen een borrel te drinken. En elk jaar wijs ik het weer af. Wat is dat toch? Wat is toch dat onzekere gedrag? Ik wil het ook niet! Want ik ben hierin gewoonweg flauw! Door social media lijkt het of ik natuurlijk altijd ”joehoeeee alles durf” en gewoon ben wie ik ben. En dat klopt ook! Door veel opleidingen, cursussen en coaching ben ik wie ik nu ben. Ik ben gaan doen wat ik moet doen om over een angst te komen. Maar mijn lieve John en mijn vrienden weten dat ik nooit alleen naar een feestje ga. Waarom niet? I don’t know. Alleen binnenkomen? Niet wetende of er aanspraak is? Ik probeer er al 38 jaar achter te komen wat het toch is.
Waar ik wel superblij van word is om andere mensen blij te maken. De kaartjes die ik gisteren heb verstuurd, cadeautjes aan mijn lieve dinnetjes geven, John overvallen met een supriseparty met 150 man….dat vind ik heerlijk om te doen. Andere mensen blij maken….i love it!
Maar wat wil ik nu eigenlijk zeggen met deze blog zul je denken? Ik wil hiermee zeggen dat iedereen zijn ding heeft. Social media is een onwijs groot forum waarin alles echt lijkt. Ik sta te shinen in mijn bikini, laat de beste resultaten van mijn klanten zien en je ziet mijn happy family en mijn lieve vriendinnetjes. Nu ben ik al niet de social mediagoeroe die enkel haar perfect life laat zien. Maar ik wil benadrukken dat geen enkel persoon ‘perfect’ is.
En dat dit ook niet hoeft! Trek jezelf niet enkel op aan de sixpackresultaat, fitte mom of wie dan ook. Ja, het is heel goed om te zien dat dingen mogelijk zijn. En dat je alles kunt behalen (bijna dan) wat jij graag wilt. Enkel moet je niet denken en het doen! Maar dat moet vanuit jou komen en niet omdat een ander dat ook doet.
En daarom doe ik met jullie mee! Ik ga niet meer denken over mijn verjaardag maar doen! Heel lang zei ik een paar weken voor mijn verjaardag dat ik het wel ging vieren. Maar een dag van tevoren dacht ik: help! Ik ben het meest in mijn element om lekker overdag met de kindjes weg te gaan en in de avond misschien een klein borreltje te drinken. En ik vind het heerlijk om andere mensen blij te maken. Maar ik ga uit mijn comfortzone stappen! Want ik beloof op heel facebook:
Volgend jaar lieve familie,vriendjes,buurtjes&collega’s: geef ik een big party! Met alle toeters en bellen! En ga ik op een grote stoel staan en gaan jullie heeeeeel hard voor mij zingen! Zet nu inlieve je agenda: 18 augustus 2018 vier ik groots mijn verjaardag! Ik kan er nu niet meer onderuit..social media heeft mij gespot en maakt alles openbaar:):):)
Nu ben ik heel benieuwd wat jouw grote stap dit jaar gaat worden? Uit welke comfortzone ga jij stappen? Waarover ga jij niet meer denken maar doen?
Laat je mij het weten? Dan gaan we samen die stap zetten!
Dan ga ik nu snel een taartje halen en deze samen met de meiden opeten!
liefs Anka